267 replies to this topic

[apoc.sL]

Vene märulifilmi peategelane peab tapma Eesti presidendi

[skyloline]

IRW APO

[apoc.sL]

Kõigle lihtsam
Lähed mingi kamba juurde ja ütled "Nahui te passite siin , kuradi peded vuntsid , haiged sitakotid" siis jooksed natuke hüüad "peded ma nikun teie naisi haha" siis nad saavad su kätte ja peksavad jalaga näkku sind. Siis ütled ühele "sinu naist oli veel eriti hea panna" siis peaksid päris räigelt saama järgemööda

[R3DM4R*]

84.244.182.184:20700 pass: cfg

[Button]

7483 PH

[insane]

http://www.techzine.nl/tweaks/cat/1

[Button]

Functietitel

[P4P3R]

http://www.youtube.com/watch?v=hcwr1nbmWLI

[insane]

Lol wordt in meerdere betekenissen gebruikt:

* Lol, een ander woord voor pret of plezier.
* LOL, een afkorting voor "Laugh Out Loud", "Laughing Out Loud" of "Loads Of Laughter".
* LOL <(^^,)>, een studioalbum van Basshunter.
* Lol (rivier), een rivier in het zuiden van Soedan.
* Lol Coxhill, een Britse saxofonist.
* Lol Tolhurst, een medeoprichter, drummer en toetsenist van de Britse rockformatie The Cure.

[Snellhest]

waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaayyyyyyyyyyy

hmm?

[P4P3R]

bs

[P4P3R]

.....

[defqon]

lil Wayne

[Snellhest]

People coming up to me telling me nobody on db likes me!

[mrk2win]

If it was up to me i would just kill all israelien people, theres no room for people like you in this world

[katana.]

war?

[MeraX]

connect 91.102.118.26:28966; password pcwabys

[P4P3R]

Schrijver Giphart, Ronald
Titel Ik ook van jou
Jaar van uitgave 1992
Bron Vrij Nederland
Publicatiedatum 06-06-1992
Recensent Jessica Durlacher
Recensietitel Seks is een literaire ervaring

In het debuut van Ronald Giphart, 'Ik ook van jou', is een schrijver op zoek naar Grote Gevoelens. Het is diepzinnig en gejat, maar dat kan allemaal niets deren. J.D. Salinger heeft waarschijnlijk veel jonge schrijvers van hun angst voor het geschreven woord afgeholpen. In Nederland alleen al hebben niet alleen Herman Brusselmans en Joost Zwagerman baat gehad bij Holden Caulfields ontwapenende, virtuoze jongensspreektaal, ook voor een nieuweling als Ronald Giphart lijkt na The Catcher in the Rye, en na Brusselmans' en Zwagermans werkzaamheden, de weg geplaveid voor een klein jongensachtig verhaal met veel vrolijk gestruikel over woorden. (Al zal ook het werk van Jeroen Brouwers hier enigermate debet aan zijn geweest.) Het verhaal van Ik ook van jou, het debuut van Giphart, kan eigenlijk niet simpeler: twee verliteratuurde jongens met schrijfaspiraties, Ronald en Fraser, gaan samen op vakantie ('Dordogne 1990, Grote Queeste Naar Literatuur en Seks').
Tijdens een kanovaart ontmoeten ze twee meisjes op wie zij erg verliefd worden. In de vorm van flashbacks komen dan ook nog af en toe de herinneringen aan de ex-geliefde van Ronald, Reza, bovendrijven. Zo mooi en pril en wellustig als deze relatie begonnen is, zo droef schijnt zij gestrand door hevige jaloezie en irritaties. Ronald verklaart graag een boek over deze ervaring te willen schrijven, zijnde het enige hevige dat hij in zijn leven heeft meegemaakt. Gelukkig beseft hij aan het eind van Ik ook van jou dat hij niet eeuwig trouw kan blijven aan deze herinnering en kiest hij definitief voor het kanomeisje. Maar dan ligt het boek over Reza er natuurlijk al. Het is geen geringe prestatie om met dit materiaal 182 pagina's gevuld te krijgen, en tegelijk kun je je natuurlijk ook boosaardig afvragen of dat wel een goed idee was. Allerlei bezwaren doemden op tijdens eerste consumptie van dit boek. De inhoud: toch een beetje onbenullig. De structuur: chronologisch met uitstapjes naar het verleden: niet erg wereldschokkend. Verder: dat toontje, soms wel erg melig. Maar met die bezwaren, hoewel ze niet gezocht zijn, doe je Giphart te kort. Ik ook van jou is namelijk ook een erg leuk boek. Niet voor niets heb ik het over consumeren. Het is niet alleen leesbaar, het is smakelijk, het is met vaart geschreven, en het is veel vaker grappig en ontwapenend dan de bezwaren suggereren. Opvallend is ook de manier waarop hij zich allerlei geintjes met de taal veroorlooft. Hij struikelt er opzettelijk mee, gooit er Engelse en Duitse woorden doorheen, heeft gevoel voor ritme, voor een witregel of een hoofdletter op de goede plaats en maakt zinnen soms expres niet af:
'Reza vertelde over overspel. Ondanks haar enorme jaloezie was ze zelf. Met twee jongens naar bed geweest.'
En het gaat eigenlijk, zo moeten wij geloven, allemaal over schrijven, over literatuur, over de problemen van een jonge schrijver in deze tijd. Waar dat in wezen natuurlijk op neerkomt is het probleem dat Giphart als jonge schrijver zo armzalig weinig materiaal heeft om over te schrijven. Dat zie je niet alleen aan zijn verhaal, je kunt het ook lezen:
'Er is niets om je over op te winden. Er is welvaart, geen honger, geen oorlog. Er is niets om gepassioneerd voor te leven. Waar is de Grote Pathetiek gebleven? Waar zijn de Grote Gevoelens, die Heerlijke Daadkracht,'
fulmineert Fraser, in het boek zo'n beetje Ronald’s literaire alter ego.
Daarom waarschijnlijk nemen zij alles wat met sekt te maken heeft heel erg serieus, daarbij bloeien immers die Grote Gevoelens die zij zo node missen.
Zo wordt de liefde voor Reza voornamelijk in seks uitgedrukt, maar wat die Grote Liefde verder inhoudt, valt nauwelijks te zeggen, verloren als die gaat in de lichtheid van de talloze geile exercities die zij samen ondernemen. Seks is een literaire ervaring, lijkt de schrijver te vinden. Dat zal wel als je verder weinig hevigs hebt meegemaakt, van alles gelezen hebt en heel graag wil schrijven. Verder zijn de hoofdpersonen erg doordrongen van het postmoderne levensgevoel: Ronalds literaire alter ego Fraser
'vindt kitsch persoonlijk helemaal niet verkeerd'
en bedenkt termen als
'het banaanintellectueel epicurisme'
want:
'Ik lees Stendhal en luister at the same time naar Wetwetwet. Ik kijk naar Medisch Centrum West terwijl ik gesauteerde cantharellen soupeer.'
Het is allemaal erg diepzinnig en erg gejat, maar het is zo licht en relativerend opgeschreven dat niets werkelijk deert. En dat geldt voor het hele boek. Waar een volgend boek over moet gaan, lijkt me alleen een beetje een probleem.

[Butcher]

http://www.demobase.eu/viewtopic.php?p=146253#146253

[defqon]

Nov. 13, 08
The Chrysalids vs. X-Men
Prab Dhillon
Block D

The Chrysalds, written by John Wyndham, and the X-Men, produced by 20th Century Fox, are both stepping stones to learn about humans and how to live. The Chrysalds shows us how the future might turn out after a horrific nuclear bomb and show us how savage some people are and how people react after this tragedy. X-Men is a great movie relating to The Chrysalds how there is a group of mutants that is good and a group of mutants that is evil and of course the humans. Both of these fine pieces of work show us how some people think towards a different group of people and relating to society today how some people are racist, bullies and all sorts of types of people out there today.
Firstly, The Chrysalds is during the future while X-Men is during present day. The Chrysalds was set in Newfoundland and the town names were Waknuk and The Fringes. Meanwhile, X-Men took place was in Winchester, New York. The Chrysalds was during sad times because “God sent Tribulationâ€